درفش کاویان :

 

دوره اساطیری

درفش کاویانی ، نمادی از کاوه آهنگر ، فریدون و جمشید

 

پیش از داستانهای مربوط به درفش ایرانیان از  شاهنامه ابوالقاسم فردوسی اقتباس شده است . آنچه در شاهنامه بر آن تکیه شده ، داستان کاوه آهنگر و درفش معروف به((درفش کاویان ))است . بر اساس این داستان ، پس از گذشت هزاران سال از دوره ظلم و بیدادگری ضحاک ، آهنگرایرانی به نام کاوه (کاوگ )پیش دامن چرمی خود را بر سر نیزه کرد و شورشی مردمی به راه انداخت پس از پیروزی مردم به سردمداری کاوه بر ضحاک ، شاهزاده ای از تبار اسطوره ای به نام فریدون ، بر سریرقدرت نشست . فریدون آن پیش دامن را با طلا و جواهر و سنگ های زینتی و سه نوار به رنگ های قرمز زرد (یا آبی ) و بنفش مزین ساخت و آن را ((درفش کاویان )) نامید .  

این درفش به تدریج تزیین و وسعت یافت تا به درفش رسمی ایرانیان در دوران ساسانی تبدیل شد رنگ های به کا رفته در این درفش ، سرخ و زرد و بنفش بازگو شده که از جنس پارچه دیبا و مرصع به جواهر هایی بوده است .این درفش در جنگ قادسیه ( حدود 14 یا 16 ق ) پس از شکست سپاه ایرانیان ، به دست اعراب افتاد . ضرار بن الخطاب بابت آن 30000 دینار گرفت ، اما ارزش واقعی آن را تا دومیلیون دینار تخمین زده اند سعد بن ابی وقاص آن را برای عمر بن الخطاب فرستاد.عمر دستور داد آن پاره پاره کرده ، درمیان گروندگان به اسلام ، پخش کنند درواقع تصرف و نابودی این درفش علامت فروپاشی شاهنشاهی ساسانی بود. درفش ونشان ، درزندگی سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی آن اعصار، نقشی مشخص داشته که در شرایطی خاص چون نمایش اقتدار و جنگ های ، بارزتر می شده است.

منبع  : درفش ایرانیان  پیمان متین

   تهیه کننده : ندا قاسمی